To proces polegający na regularnych spotkaniach odbywających się 1 lub 2 razy w tygodniu w zależności od skomplikowania oraz głębokości zaburzenia. Dzięki rozmowie dokonuje się zmiana w funkcjonowaniu dostrzegalna w codziennym życiu, zarówno w samym zachowaniu, sposobie myślenia, przeżywania emocji, jak i relacjach interpersonalnych. Psychoterapia jest zawsze poprzedzona kilkoma spotkaniami konsultacyjnymi, na których terapeuta dopytuje pacjenta o różne obszary jego życia, by zrozumieć daną trudność w kontekście jego historii. Po fazie konsultacji następuje omówienie tego, co jest trudnością danej osoby, skąd ono wynika i jakie są możliwości terapii. Następnie ustala się kontrakt terapeutyczny, czyli zasady oraz cele terapii, a także jej długość i częstotliwość spotkań. Spotkania odbywają się „twarzą w twarz”, uczestnicy mają ze sobą kontakt wzrokowy, który sprzyja byciu w relacji. Pacjent jest zachęcany do swobodnego dzielenia się swoimi myślami, odczuciami, skojarzeniami. W trakcie spotkań omawiana jest sytuacja pacjenta, jego obecne oraz przeszłe doświadczenia, jego emocje, myśli, sposoby przeżywania siebie i innych. Proces ten prowadzi do uzyskania wglądu poprzez lepsze rozumienie siebie, pacjent uwalnia się od powodujących cierpienie objawów, powtarzających się problemów. Wskutek terapii pacjent ma większy wpływ na swoje życie, z satysfakcją tworzy relacje z innymi i realizuje swoje potrzeby.

• zaburzenia osobowości
• depresja
• lęk
• nerwica
• zaburzenia psychosomatyczne
• niskie poczucie własnej wartości
• kryzysy w związku/pracy/ życiu
• nadmierny stres
• zaburzenia nastroju
• nadmierna konfliktowość lub unikanie konfliktów
• samotność
• poczucie izolacji
• trudność w kontaktach z innymi ludźmi
• trudność w budowaniu i utrzymaniu satysfakcjonujących relacji z ludźmi

Psychoterapia dzieci i młodzieży zawsze jest poprzedzona spotkaniem z rodzicami oraz kilkoma (najczęściej 3) sesjami konsultacyjnymi, na których terapeuta poznaje dziecko, ocenia jego poziom funkcjonowania, rozpoznaje obszary do pracy oraz szuka wyjaśnienia przyczyny trudności. Po konsultacjach jest podsumowanie z rodzicami, na którym są ustalane najodpowiedniejsze formy pomocy. Jest to moment, w którym ustala się zasady terapii, jeśli jest taka potrzeba i rodzice i terapeuta decydują się na taką formę współpracy. Ważnym elementem pomocy dziecku jest współpraca z opiekunami dziecka, w szczególności w obszarze kompetencji wychowawczych, wzmacniania autorytetu opiekunów oraz radzenia sobie ze swoimi problemami, dlatego podczas trwania całej terapii dziecka regularnie odbywają się spotkania konsultacyjne dla opiekunów, które mają na celu pomoc zrozumieć problemy oraz uzyskać odpowiedz na pytania dotyczącego rozwoju, oraz jego zachowania.

• przeżywa lęki
• ma problemy w relacjach z rówieśnikami
• cierpi na zaburzenia jedzenia
• nie radzi sobie z trudnościami szkolnymi
• cierpi po stracie bliskiej osoby
• jest nadpobudliwe lub zbyt wycofane
• przeżywa trudności spowodowane zmianami życiowymi
• jest agresywne
• przejawia oznaki zaburzeń emocjonalnych/ społecznych
• ma zaburzenia rozwojowe
• ma niskie poczucie własnej wartości